Ronin van de Lage Landen

Konnichiwa Marie, ik droomde vannacht dat ik een Japanner was. Op bezoek in dit land. Ik voelde me geen toerist. Kan me ook niet herinneren dat ik fototoestel bij had om kiekjes te schieten. Ik was verwonderd over de omgangsvormen en wat ik begreep van deze vreemde cultuur had ik voornamelijk opgemaakt uit lichaamstaal.

Dochters van de nacht

Wij zijn dochters van de nacht. En dochters van oceanen. Binnenkort ga jij dromen en krijg jij boodschappen van onze grootmoeders. Wellicht in talen die dood zijn. Ik weet van de pijn die je nooit aan niemand laat zien. Vanaf het zwemmen met jou in de baarmoeder weet ik toch wie jij bent. Wat je ook weer hoe jij heet en wie zij niet wil zijn.

Donkergroene coniferen

Heb je de dood weleens gezien met zijn zeis? En had hij toen een zwart gat als gezicht? Mij lacht hij vriendelijk toe… Het duistere alleen-zijn. Het doet denken aan een psychiatrische kliniek waar het licht in de gemeenschappelijke ruimte tegengehouden wordt door een reusachtige, donkergroene, conifeer voor het raam.

Ladder

Vannacht gedroomd dat ik een ladder op moest klimmen. Het was een ladder, ongeveer zo hoog als de Eiffeltoren. Heb je de Eiffeltoren weleens beklommen? Iedere traptrede is een rooster waar je de grond doorheen ziet. Als je een beetje gevoelig bent voor hoogtevrees, dan word je geconfronteerd met angst. Wat als ik val?

Not my finest moment

Ik weet dat ik het recht niet heb, maar FUCK IT! Ik heb zijn mail gecheckt. Dit is wat ik hem zou willen zeggen, maar ik heb het uiteraard voor me gehouden: “Ik zou je willen aanraden een condoom te gebruiken. De ironie van het leven zou zo maar willen dat Sven en jij allebei vader zouden worden van een kind van dezelfde Hollandse hoer. En dat terwijl jij geen kinderen wilt…